Edukować, (na nowo) odkrywać, zaczynać od nowa dzięki społeczności

Jak na nowo nauczyć się piękna po COVID? Festiwal Visioni Notturne Sostenibili wskazał drogę, jak to zrobić (i jak zrestartować świat muzeów)
W swojej już siódmej edycji Festiwal Visioni Notturne Sostenibili zgromadził profesjonalistów, badaczy i instytucje, aby przedstawić całościowy obraz szans i przeszkód, jakie przyniósł "czas niepewności". Trzy dni (27-28-29 maja) wieńczące podróż pomyślaną tak, by zaangażować także szkoły i młodzież, bohaterów przyszłości, poświęcone trzem fundamentalnym tematom: edukacji, lokalności i wspólnocie.
Te filary jutra pomagają nam także na nowo spojrzeć na włoską rzeczywistość muzealną, postrzegając muzeum jako przestrzeń, w której społeczność może się odnaleźć i przejrzeć jak w lustrze.
Zacząć od edukacji: od szkoły po lokalne terytorium, dzięki technologii
Motywem przewodnim pierwszego dnia Festiwalu, zorganizowanego na terenie Belice, była edukacja jako punkt wyjścia dla społeczeństwa "myślącego" i świadomego, świadomego własnej tożsamości, a także własnego potencjału.
Od współprojektowania między administracją a mieszkańcami po szkołę jako "wspólnotę edukującą", w każdej wypowiedzi gości wyraźnie było widać silne dążenie do ponownego odkrycia lokalnego terytorium, ale z drugiej strony także istotne uświadomienie sobie: technologia sprawiła dziś, że ludzie są coraz bardziej otwarci na naukę.

Dlatego edukacja przyszłości nie może pomijać narzędzi technologicznych, a zwłaszcza smartfona. W świecie muzeów jest to już rzeczywistość dla wielu organizacji: nie moda, lecz konieczność, która otwiera nowe możliwości rozwoju.
Lokalność, turystyka "powolna" i innowacja: ścieżki przez 4000 lat historii
Wydarzenie, w swojej siódmej edycji, rozgrywało się w Salemi, Segeście i Gibellinie, wyjątkowych miejscach, które odzwierciedlają historię ludów, jakie na Sycylii (i z Sycylii) tworzyły naszą kulturę. Ponowne odkrywanie znaczenia tego, co jest blisko nas, wartości tego, na co patrzymy każdego dnia, a jednak nie widzimy, jest działaniem fundamentalnym.
Świat muzeów, podobnie jak świat turystyki, powinien czerpać pełnymi garściami z tej historii, jednocześnie unowocześniając się dzięki technologiom bliskim zwiedzającym i podróżnym. Narzędzia istnieją, są w zasięgu każdej organizacji i pozwalają zaspokoić potrzebę podkreślaną przez wielu gości: otwieranie nowych dróg, nowych tras tematycznych, nowych kampanii wykopaliskowych.
Cel, jakim jest turystyka "powolna", uważna na bliskie miejsca i wzmacniana przez nowe technologie, nie jest utopią, lecz jedną z perspektyw, jakie oferuje świat po pandemii.
Lekcja Festiwalu
Podsumowując, te trzy dni można uznać za rodzaj "manifestu" ponownego startu, który idealnie mógłby zostać powtórzony w każdej rzeczywistości muzealnej, dużej czy małej.
- Edukować, aby mieć publiczność bardziej skłonną słuchać i rozumieć.
- Na nowo przemyśleć relację ze zwiedzającym, aby stworzyć niezapomniane doświadczenie.
- Dialogować ze społecznością, korzystając z nowych form i języka, pod wpływem cyfryzacji.
Dyrektor Artystyczny Festiwalu Giuseppe Maiorana potwierdził to, co od dawna powtarzamy przy okazji Summitu oraz podcastu #OMMalive: istnieje potrzeba zaangażowania się, pełnego zanurzenia w chwili, którą przeżywamy, i zaakceptowania nowej roli muzeum oraz osób, które w nim pracują.
Czy tym razem się uda?
